اگر از سالهای ۶۴ تاکنون هر بهمن را با جشنواره های موسیقی و تئاتر و از همه مهمتر با جشنواره فیلم فجر گذرانده باشی٬ نمی توانی حالا چشمت را بر روی این اتفاق مهم هنری و بهتر بگویم بزرگترین اتفاق هنری در کشورت ببندی و چیزی نگویی. این سالها وقتی دهه فجر می شود٬ حس غریبی دلت را می فشارد و ثانیه ها را می شماری که خودت را توی سینما فلسطین بیندازی و پرده کنار برود و فیلم آن سئانس شروع شود.
این سالها که وضعت خوب شده یک کارت عکسدار توی جیبت می گذاری و خیلی با کلاس وارد سینما می شوی و بین سئانسها هم دوستانت را می بینی و راجع به چیزی مثل همان فیلم بحث می کنی . اگر می خواهی خیلی کلاس بگذاری طبیعتا باید مقدار معتنابهی انتقاد بار کارگردان بخت برگشته کنی و اگر می خواهی خیلی ببو باشی خوب حرف دلت را می زنی و از فیلم تعریف می کنی. خوب البته این قانون استثنائاتی هم دارد و مثلا تو به هیچ وجه من الوجوه حق نداری بگویی بالای چشم فیلم بهرام بیضایی ابروست و اگر بگویی خیلی نفهم تشریف داری !
راستش آن کیک و نسکافه هایی که بین فیلمها به منتقدان محترم مطبوعات می دهند هم خیلی می چسبد بخصوص اگر پشت یکی از آن میزهای کافه تریا بنشینی و به سیگارت (من سیگاری نیستم اما یک روز ماجرای خنده دار سیگار کشیدنم را تعریف می کنم !) پک بزنی .
این ماجرای این سالهاست وگرنه آن سالهای دانشجویی که هنوز خبرنگار نبودم تا ساعتها برای فیلمهای مسعود کیمیایی و محسن مخملباف توی صف می ایستادم تا سئانس دو نیمه شب سینما بهمن قسمتم شود و شب که چه عرض کنم ساعت چهار و نیم صبح پاورچین پاورچین در هال را باز کنم تا پدر گرامی بلای مخصوص را سرم نیاورد!
امسال اما دوستان کیهان از فرصت حضور اینجانب در حج استفاده فرموده اند و بلیت سنواتی اینجانب را به نام دوست دیگری درخواست کرده اند و به همین دلیل یک مقدار اوضاع روحی اینجانب وضعیت قابل تعریفی ندارد بخصوص که بدانی امسال مسعود کیمیایی و سعید ابراهیمی فر و داریوش مهرجویی و مسعود ده نمکی و سعید سهیلی و .... هم فیلم دارند. طبیعتا من خبرنگار نیستم اگر این فیلمها را نبینم و چون هستم به لطف خدا حتما همه اینها را خواهم دید !
اگر رفتم و فیلمها را دیدم که سعی می کنم چیزی فراخور توانم بنویسم و اگر نتوانستم که - نه دیگه ان شاء الله می بینم . شما هم دعا کنید. این هم یک نوع مریضی است دیگر ....!
خدا رحمت کند خانوم جون را که همیشه به من می گفت : ننه ! دیوونگی که یه جور دو جور نیست !




